No essas cun megus
Ti chistu in su scrèbigu
Na·ddi a cuddu burdu
ca prùini nd’aus biuIn onnia cosa mo…
…vet su fele ‘mo
Frimu sa vida mia
ti diat poder amachiariCala a giosso
S’animu meuImbenta, iscrii po me
In palas de unu bisu
Besti·mi de arena e saliNo essas cun megus
Ti chistu in su scrèbigu
Na·ddi a cuddu burdu
ca prùini nd’aus biuMongolo, it’as a boller?
Isperra caminu bai,
a conca induta bai
Camina! Bai! Tramali
A conca induta
No m’as a biir maiImbenta, iscrii po me
In palas de unu bisu
Besti·mi de arena e saliTi porto in manus, ti tèngio in conca
Fùrria dotore, custa est una bomba
Dd’apu ingurtia, est a intru asuta càrria po me
Su disigiu no est…
Imbenta, iscrii po me
In palas de unu bisu
Besti·mi de arena e sali
Est fàcile a s’agatare chi sa faeddada est su meanesu, gràtzias a unas cantas peculiaridades suas chi agatamus totu paris in sa cantzone:
– su rotacismu de sa l (burdu, porto, ingurtia sunt pronunciados buldu, polto, ingultia).
– sa a finale acapiada a su pronùmene riflessivu (besti·mi diventat diventat besti·mia).
Su meanesu est unu dialetu de mesania.
– sa u chi s’alternat a sa o a s’acabu sa prima persone de su presente inditativu (a s’acabu sa prima persone de su presente inditativu (chistu, frimu, , apu ma finas ma finas porto, tèngio).
– sa cumpresèntzia de sa forma s+cunsonante e de sa i prostetica in antis de s+cunsonante.
| – Sa i no est impreada mai a pustis de s’articulu singulare (su scrèbigu, sa scola, una spina e non s’iscrèbigu, s’iscola, un’ispina).
| – Ma est impreada in is àteras formas (Issos si sunt .
| – Ma est impreada in is àteras formas (Issos si sunt iscrebigaus. Est prenu de . Est prenu de ispina. Seo andandu a . Seo andandu a iscola. . Iscebera. . Isperra).
Agatamus unos cantos piessignos de is variedades meridionales:
– sa partighedda pronumenale ·ddi.
– po, non pro.
– artziadura de is vocales mèdias finales àtonas in:
1) s’infinidu de sa prima coniugatziones chi acabat in i ( (amachiari).
2) sa segunda persone de s’imperativu cun i finale (iscrii).
3) su singulare de unos cantos nùmenes de sa segunda classe in -i (sali, prùini).
4) su plurale de is nùmenes de sa de cuatro classes in -us (manus).
Unas cantas carateristicas, intames, sunt de is variedades centru-setentrionales:
1) s’infinidu de sa segunda coniugatziones chi acabat in –e, mancari siet paragògica (, mancari siet paragògica (podere e non e non podiri).
2) su singulare de unos cantos nùmenes de sa segunda classe in -e (fele).
3) su singulare de unos cantos nùmenes de sa de cuatro classes in -o (giosso).
Sèberos de iscritura:
– s’infinidu de sa segunda coniugatziones iscritu sena sa e finale (poder, boller, biir intames de pòdere, bòllere, bìiri) ca s’istesiat prus pagu dae sa pronùncia de is variedades meridionales.
– su rotacismu de sa l (burdu, porto, ingurtia sunt pronunciados buldu, polto, ingultia) lassadu a sa pronuncia.
– iscriemus scrèbigu, mancari siet pronunciadu xrèbigu.
– particìpiu passadu iscritu sena sa d, gasi comente est pronunciadu (ingurtia, biu intames de ingurtida, bidu), mancari sa d potzat andare bene pro uniformare.
Atru:
– no essas est su modu giùstu de iscrier su chi intendemus pronunciadu non bessas. Sa b est eufonica, no est etimològica.
– ‘mo est licèntzia poetica po como/imoe.
– sa d de d-onnia no est etimològica, pro custu non s’iscriet.
– ti diat dd’intendemus pronunciadu sena sa d, ma est etimològica e dd’iscriemus.
– in sa pronùncia de a cuddu intendemus una i – ai cuddu – chi non s’iscriet.
– mo…vet est unu faeddu solu (sa t est pronunciada d + e paragògica).
Vocabulàriu
bisu ENG: dream. ITA: sogno.
a conca induta ENG: with bowed head. ITA: a testa china.
tramali ENG: simple-minded. ITA: ingenuo, addormentato.