Tito, non ses fizu de Deus
ma b’est chie morit nenze-ti adiu”.
“Dimaco, tue no as tentu babbu
ma, pius de te, morinde est mamai”.
“Cun tropas làgrimas pianghes, Maria,
solu s’imàgine de un’agonia.
Ischis chi in vida, in sa tertza die
su fìzu tou at a torrare.
Lassa-nos pianghere semper pius forte
pro chie non torrat prus dae sa morte”“De issu piango su prus chi no tenzo,
sos bratzos lanzos, su fronte e sa cara.
Ònzi vida sua chi bivet ancora
la bido istudare dae ora in ora.
Fizu de su sambene, fìzu de su coro
e chie ti giamat Nostru Sennore,
in sa fadiga de su tou risu,
chircat unu pagu de paradisu.
Pro me ses fìzu, vida morende,
t’apu portadu in tzegas intragnas
prima in su sinu e como in sa rughe
ti giamat amore custa boghe mia.
No fis istadu fizu de Deus
ti dia ancora a tenner pro fizu meu.